Chata Trzech Rozbójników #7080

Ze względu na położenie do domku nie prowadzi żadna droga publiczna przeznaczona dla samochodów.
Zalecam pozostawienie samochodów na parkingu przy ośrodku narciarskim „U Sachovy studánky”, skąd do domku można dojść w 15 minut szybkim krokiem. Sprawdziłam to na własnej skórze, nawet z trójką małych dzieci – droga z parkingu z dziećmi zajmuje 25 minut.
Szczegółową mapę trasy prześlę po dokonaniu rezerwacji.

Przeżyjcie romantyczną przygodę bez zasięgu w dzikiej przyrodzie Beskidów, gdzie jedyną troską będzie zdobycie drewna na ognisko

Pobyt jest możliwy zarówno dla romantycznej pary, jak i dla grupy dziesięciu miłośników gór. Liczbę osób można zwiększyć po uzgodnieniu – w domku znajduje się aż 12 łóżek, ale w nocy można też ogrzewać się w grupie na jednym łóżku

Wyposażenie domku: weranda wejściowa, w pełni wyposażona kuchnia z kuchenką gazową (naczynia, szklanki, kubki, kuchenka mikrofalowa, czajnik elektryczny, lodówka), dwie sypialnie, w każdej po 4 łóżka, pościel dostosowana do liczby osób – w każdej sypialni piec opalany drewnem, łazienka i kuchnia bez bieżącej wody – konieczne jest korzystanie z wody ze studni i ewentualne podgrzanie jej na piecu znajdującym się bezpośrednio w łazience, toaleta chemiczna
Niecałe 100 m poniżej domku płynie strumyk, w którym można umyć naczynia i się wykąpać... W razie potrzeby wodę tę można przenieść do domku, aby umyć ręce itp. Wodę pitną regularnie uzupełniamy.
Tuż obok domku znajduje się również kran z wodą użytkową (w zimie niedostępny).

Zdecydowanie nie oczekujcie białego łóżka z kołdrą, bieżącej wody, darmowego Wi-Fi ani toalety spłukiwanej wodą.
Telefony komórkowe najlepiej zostawić w domu, bo i tak nie ma tam zasięgu. W domku można wypożyczyć gry planszowe, a dla dzieci jest nawet kolejka!
A także spokój i relaks dla duszy dla dorosłych (zobacz też zasady pobytu).

Zalecamy zabrać ze sobą: rzeczy w plecaku na pieszy przejście z parkingu, odpowiednie obuwie i ubranie, wydrukowany lub zapisany kod do drzwi, latarkę czołową

Była sobie kiedyś pewna rodzina – ojciec, matka i ich dwaj synowie – która mieszkała w małym, nowoczesnym mieście na początku XXI wieku. Żyli spokojnie, ale ich życie było pełne technologii, telefonów komórkowych, komputerów i samochodów. Pewnego dnia jednak wydarzyło się coś nieoczekiwanego.

Podczas eksploracji starego strychu natknęli się na tajemniczy, stary mechanizm zegarowy, który wyglądał, jakby pochodził z innej epoki. Synowie zaczęli się nim bawić i nagle stało się coś niezwykłego. Mechanizm zaczął się kręcić, a cała rodzina została w tajemniczy sposób przeniesiona do przedprzedostatniego stulecia, mniej więcej do połowy XVIII wieku.

Wylądowali na tętniącym życiem rynku w małym miasteczku, gdzie słychać było trzask klap wozów, ludzie poruszali się w strojach z epoki, a po ulicach biegły konie i wozy. Rodzina była początkowo oszołomiona i zdezorientowana. Ojciec sięgnął po swój nowoczesny telefon komórkowy, który nagle przestał działać. Matka zauważyła, że nie ma przy sobie żadnej nowoczesnej torebki, a jedynie starą skórzaną walizkę. Dzieci były zachwycone, ale też nieco przestraszone nowym otoczeniem.

Musieli nauczyć się żyć bez technologii – gotować na piecu, prać ręcznie i komunikować się z miejscowymi, którzy znają tylko stare zwyczaje. Wkrótce jednak zaczęli się przyzwyczajać. Ojciec przygotował kolację na ognisku, podczas gdy matka zajmowała się dziećmi – razem zbierali kwiaty, grzyby i drewno na ognisko. Dzieci zaczęły uczyć się grać na starych skrzypcach oraz przyswajać podstawy edukacji, które były wówczas dostępne.

Rodzina zdała sobie sprawę, że pomimo różnic ich życie jest mniej stresujące i że bardziej doceniają proste radości – spacery na łonie natury, wspólnie spędzony czas i wzajemną pomoc. Po kilku dniach udało im się znaleźć sposób, by powrócić do swojego czasu za pomocą starego mechanizmu zegarowego.

Kiedy wrócili, byli już inni. Nauczyli się doceniać technologię, ale zdali sobie również sprawę, jak ważna jest prostota i więź z naturą. Od tamtej pory żyli z przekonaniem, że technologia jest przydatna, ale największe skarby tkwią w ludziach i ich relacjach.